Van Rest naar Ruimte

Van Rest naar Ruimte

interieur A11 Hembrug

Ons kantoor is gehuisvest in rijksmonument A11 op het Hembrugterrein in Zaandam.

Het interieur is samen ontworpen met Ninja Zurheide.

De terrazzovloer gemaakt van gemalen grafstenen.

We kwamen erachter dat grafstenen van geruimde graven onder de snelweg worden gedumpt. Dit leek ons absurd en respectloos: kostbare natuursteen en cultureel erfgoed wordt zo puin.

Voogt Graaftechniek hielp ons aan 25 ton afgedankte grafmonumenten.

De steentjes moesten gesorteerd worden voor de terrazzo. 4-10 millimeter. Niet te groot, niet te klein.

Het zeven van gemalen grafstenen was een reflectief en bijzonder proces.

Met hulp van terrazzomaker Markus Schulze legde we de volledige terrazzovloer.

Het CLT-interieur bestaat uit het dak van een Audi expo-paviljoen.

In 2023 bouwde A&A Expo het meest innovatieve Audi paviljoen tot dan toe. Het stond gedurende de International Automobile Exhibition (IAA)
in het centrum van München. De IAA duurde 4 dagen.

A&A zette na de ontmanteling van het paviljoen het gebruikte CLT hout op marktplaats, waar wij het vonden.

Hun CNC machine zaagde het tot handzame blokken,

waardoor we ze als LEGO blokken konden stapelen.

De wandbekleding is gemaakt van restwol.

In Nederland wordt jaarlijks veel wol verbrand. Het Hollands Wol Collectief verwerkt overschotten wol tot vilt.

Wij maakten er akoestische panelen van.

Van Rest naar Ruimte

Interieur A11 Hembrug door bureau SLA & Ninja Zurheide

Onze studio maakt deel uit van de transformatie van A11, een monumentale industriële werkplaats op het Hembrugterrein in Zaandam. Voor dit project ontwierp bureau SLA de casco-renovatie van acht woon-werkunits. Oud en nieuw gaan in dit ontwerp een zorgvuldig gesprek aan met elkaar. Je vindt het project hier.

Het interieur is ontworpen samen met Ninja Zurheide. We wilden laten zien hoe restmaterialen, elk met een eigen cultureel of ecologisch narratief, kunnen worden gesublimeerd tot een rijk en gelaagd werklandschap. Het resultaat is een interieur dat zowel functionele kwaliteit biedt als ruimte voor stille reflectie op cycli van leven, dood en hergebruik. In het interieur is bewust gekozen voor materialen die traditioneel als afval worden beschouwd. Voor elk materiaal onderzochten we hoe de transformatie tot bouwmateriaal kon bijdragen aan zowel het eindproduct als het ontwerpproces.

om iets mooier te maken dan het ooit had kunnen zijn
zonder hergebruikte materialen

Kirsten Hannema in de Volkskrant

Terrazzovloer van gemalen grafstenen

Het idee ontstond na het lezen van een krantenartikel waarin stond dat grafstenen van geruimde graven als afval worden verwerkt in funderingslagen voor wegen. Het leek absurd én respectloos: kostbare natuursteen en cultureel erfgoed tot puin gereduceerd. Nader onderzoek bevestigde dat dit normale praktijk is: bij het verlopen van grafrechten worden de resten herbegraven in een verzamelgraf en wordt de grafsteen als afval gedumpt. Na enkele telefoontjes verkregen we 25 ton afgedankte grafstenen. We startten een project om het restmateriaal te verwerken tot terrazzo, wat al snel uitgroeide tot een breder initiatief. Het werken met deze gedenkstenen riep nieuwe rituelen op rond leven en dood. De vloer brengt culturele herinnering en ecologisch bewustzijn samen.

CLT-interieur uit een Audi-paviljoen

Voor een Audi-paviljoen in München werd 300 m² kruislaaghout (CLT) van 120 mm dik gebruikt voor het dak. Na afloop van het twee weken durende evenement werden de panelen door A&A Expo op marktplaats gezet. We lieten met hen het hout nauwkeurig frezen tot blokken met mes-en-groefverbinding, waardoor de bouwen zo simpel was als het stapelen van LEGO-blokken. De constructieve én esthetische kwaliteiten van het CLT zijn maximaal benut in het ontwerp: kasten, kozijnen en deuren zijn volledig opgebouwd uit dit materiaal. De blokken zijn niet gelijmd en eenvoudig te demonteren voor toekomstig hergebruik.

Wandbekleding van restwol

In Nederland wordt jaarlijks meer dan 1,6 miljoen kilo schapenwol geproduceerd. Slechts een achtste deel wordt gebruikt, de rest wordt doorgaans verbrand. Het Hollands Wol Collectief verwerkt dit overschot tot vilt. Wij gebruikten dit materiaal voor akoestische wandpanelen, waarmee een ondergewaardeerd bijproduct een nieuwe waarde kreeg.

Dit project toont aan dat restmateriaal worden getransformeerd in architectuur met zowel functionele als emotionele waarde. Alle materialen krijgen waardering voor hun eigen biografie. Het resultaat is een unieke werkomgeving waarin elk oppervlak een verhaal vertelt: over circulariteit, vakmanschap en levenscycli. Daarmee voegen ze betekenis toe aan het dagelijks gebruik van de ruimte.

Het project is opgenomen in het Jaarboek Nederlandse Architectuur 2026.